aIRTH ii
This architectural design was conducted to facilitate the needs of a four member family for a house in the northern suburbs of Athens, which would include a garden, a swimming- pool and parking facilities.
The study attempts to redefine the boundaries between the residence| building and the landscape |garden. It generates a contradictive experience of transition from one environment to the other, while serving all the main and secondary functional needs of the design program.
The aim was to recreate the delightful flat garden of the traditional house typology, in a sloped land. In order to achieve this, the base of the building that encloses the playroom and guest rooms changes its contours and creates a new elevated ground that surrounds the main living and dining area of the house. By using an unconventional way the main desire of the owner to have the maximum garden despite the small size of the site, is fulfilled.
Lastly, through the effort to communicate with the unconscious, the design gives to the floating volume of the building the familiar form of the home symbol, defying the usual approach of modern architecture.
Αυτός ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός εκπονήθηκε για να καλύψει τις ανάγκες μιας τετραμελούς οικογένειας σε μια κατοικία στα βόρεια προάστια της Αθήνας, η οποία περιλαμβάνει κήπο, πισίνα και χώρους στάθμευσης.
Η μελέτη επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τα όρια μεταξύ κατοικίας/κτιρίου και τοπίου/κήπου. Δημιουργεί μια αντιφατική εμπειρία μετάβασης από το ένα περιβάλλον στο άλλο, εξυπηρετώντας ταυτόχρονα όλες τις κύριες και δευτερεύουσες λειτουργικές ανάγκες του προγράμματος.
Στόχος ήταν η αναβίωση του επίπεδου, ευχάριστου κήπου της παραδοσιακής τυπολογίας κατοικίας, σε ένα επικλινές οικόπεδο. Για να επιτευχθεί αυτό, η βάση του κτιρίου που περιλαμβάνει το playroom και τους ξενώνες μεταβάλλει τις χαράξεις της και δημιουργεί ένα νέο υπερυψωμένο έδαφος που περιβάλλει τον κύριο χώρο καθιστικού και τραπεζαρίας της κατοικίας. Με έναν αντισυμβατικό τρόπο, ικανοποιείται η βασική επιθυμία του ιδιοκτήτη για τη μέγιστη δυνατή επιφάνεια κήπου, παρά το μικρό μέγεθος του οικοπέδου.
Τέλος, μέσα από την προσπάθεια επικοινωνίας με το ασυνείδητο, ο σχεδιασμός προσδίδει στον αιωρούμενο όγκο του κτιρίου τη γνώριμη μορφή του συμβόλου της κατοικίας, αμφισβητώντας την καθιερωμένη προσέγγιση της σύγχρονης αρχιτεκτονικής.
Featured
